بدیهه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(بَ هِ) [ ع. بدیهة ] (اِ.) بدون اندیشه سخن گفتن یا شعر سرودن.<br>واژه قبلی: بدیمنواژه بعدی: بدیهی