بدیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (اِ. ص.)<BR>۱- نو، تازه.<BR>۲- دانشی که به بیان زیباییهای صنایع شعری میپردازد.<BR>۳- عجیب، نادر.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بَ) [ ع. ] (اِ. ص.)<BR>۱- نو، تازه.<BR>۲- دانشی که به بیان زیباییهای صنایع شعری میپردازد.<BR>۳- عجیب، نادر.<br>