بدعت

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(بِ عَ) [ ع. بدعه ] (اِ.) نوآوری، به ویژه رسم یا آیین تازه‌ای که مورد پذیرش قرار نگرفته یا مخالف سنت پذیرفته شده باشد.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط