بدعت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(بِ عَ) [ ع. بدعة ] (اِ.) نوآوری، به ویژه رسم یا آیین تازه‌ای که مورد پذیرش قرار نگرفته یا مخالف سنت پذیرفته شده باشد.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط