بدایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدایی . [ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بدایة و آنان گروهی از غلاة روافض اند که بداء رادر مورد خدای متعال جایز می دانند. (از کتاب الانساب سمعانی ورق ٦٨ الف ). و رجوع به بداء و بدائیة شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بدایی . [ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به بدایة و آنان گروهی از غلاة روافض اند که بداء رادر مورد خدای متعال جایز می دانند. (از کتاب الانساب سمعانی ورق ٦٨ الف ). و رجوع به بداء و بدائیة شود.