بخیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخیق . [ ب َ ] (ع ص ) رجل بخیق ؛ مرد یک چشم . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اعور. باخق . مبخوق . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ عین بخیق ؛ چشم کور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بخیق . [ ب َ ] (ع ص ) رجل بخیق ؛ مرد یک چشم . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اعور. باخق . مبخوق . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ عین بخیق ؛ چشم کور. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).