بخس

وَ لا تَبْخَسُوا النّاسَ «بخس» به معناى کم گذاردن حقوق افراد و پایین آمدن از حدّ است، به گونه اى که موجب ظلم و ستم گردد. و این که، به زمین هایى که بدون آبیارى زراعت مى شود «بَخْس» گفته مى شود، به همین علت است که آب آن کم است (تنها از باران استفاده مى کند) و یا آن که محصول آن نسبت به زمین هاى آبى کمتر مى باشد. و اگر به وسعت مفهوم این جمله نظر بیافکنیم، دعوتى است به رعایت همه حقوق فردى و اجتماعى براى همه اقوام و همه ملت ها، «بخس حق» در هر محیط و هر عصر و زمان، به شکلى ظهور مى کند، و حتى گاهى در شکل کمک بلا عوض; و تعاون و دادن وام (همان گونه که روش استثمارگران در عصر و زمان ما است). بعضى نیز گفته اند: «بَخْس» اشاره به این است که چیزى از «حسنات» آنها کاسته نمى شود. بعضى نیز «بَخْس» را ناظر به کمبود «حسنات» دانسته اند.(4)