واژه جو

بختیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بختیة. [ ب ُ تی ی َ ] (ع اِ) مؤنث بختی . (ناظم الاطباء). رجوع به بختی شود.

بختیه . [ ب ُ تی ی َ ] (اِخ ) طائفه ای از کردان . (از کرد و پیوستگی نژادی او ص ١١٣).

معنی بختیه | واژه جو