بخت و اتفاق

بخت و اتفاق . [ ب َ ت ُ اِت ْ ت ِ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب ) شانسی . اتفاقی . ◄ منفعت کثیر حاصل شدن بکسی بلاوجه و بی سعی و تلاش چنانچه مال یافتن کسی در زمین یا در اثنای چاه کندیدن، و فرق در میان بخت و اتفاق آنکه بخت خاص است و اتفاق عام، اگر یافتن منفعت کثیر است بخت گویند و اگر یافتن چیز بی مقدار است چنانچه پاره ٔ شیشه یا پاره ٔ ظرف چینی در بن چاه نوکندیده یافتن یا پیش آمدن مکروهی که در آنجا وجودش متصور نباشد اتفاق گویند. (آنندراج ) (غیاث اللغات ).