واژه جو

بخت آفرید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بخت آفرید. [ ب ُ ] (اِخ ) یکی از مفسرین اوستا در عهد ساسانیان . (از خرده اوستاص ٢٧). و رجوع به سبک شناسی بهار ج ١ ص ٥٤ و ١١٤ شود.

معنی بخت آفرید | واژه جو