واژه جو

بخاند

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بخاند. [ ب َ ن ِ ] (ع ص ) ج ِ بَخَنداة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). زنان تمام ساق کامل اندام و ساق پرگوشت . (از آنندراج ). بَخاد. (اقرب الموارد). و رجوع به بخنداة شود.

معنی بخاند | واژه جو