بخاری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(~.) (ص نسب.) (اِمر.) دستگاهی که در زمستان برای گرم کردن هوای فضاهای بسته مثل اتاق، کلاس، مغاز، و... به کار برند و در آن با سوزاندن نفت، هیزم و غیره حرارت ایجاد شود.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

دستگاه‌حرارت‌زا، اجاق‌دیواری، شومینه ≠ پنکه، کولر مربوط به بخار بخارایی، منسوب به بخارا