بجوره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجوره . [ ب َ ج َ رَ ] (هندی، اِ) به هندی اترج است .(از تحفه ٔ حکیم مؤمن ). بجورا. رجوع به اترج شود.