بجوار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجوار. [ ب َ ] (اِخ ) محلتی است بزرگ به مرو در پایین شهر. (از معجم البلدان ) (از انساب سمعانی ). و رجوع به مرآت البلدان ج ١ ص ١٦٣ شود.