بجسة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجسة. [ ب َس َ ] (اِخ ) نام موضعی است یا چشمه ای به یمامه . (ناظم الاطباء). جایی است در یمامه . (از معجم البلدان ).