واژه جو

بثاء

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بثاء. [ ب َ ] (ع ص، اِ) زمین نرم . (آنندراج ) (منتهی الارب ). و مفرد آن بثاءة است . (از معجم البلدان ) (منتهی الارب ).زمین هموار نرم . (از اقرب الموارد). بثاءة. زمین نرم . (ناظم الاطباء). سرزمین نرم . (از معجم البلدان ).

معنی بثاء | واژه جو