واژه جو

بتکوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بتکوت . [ ب َ / ب ِ ] (اِ) بتکوب . ریچالی است که از مغز جوز و سیر و ماست و شبت سازند. (ناظم الاطباء). یک نوع حلواست . (از فرهنگ شعوری ). و رجوع به بتکوب شود.

معنی بتکوت | واژه جو