واژه جو

بتبک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بتبک . [ ] (اِ) ضبطی دیگر از ببتک . پاره ای از خوشه ٔ انگور و خوشه ٔ خرما بود که چند دانه مانند خوشه ٔ کوچک یکجا جمع آمده باشد و آن را به زبان قزوینی ازغ گویند. (از فرهنگ جهانگیری ). و رجوع به ببتک شود.

معنی بتبک | واژه جو