بتانج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بتانج . [ب ُ ] (اِ) زن شوهردار. زنی که یک شوهر بیش نکرده باشد. (ناظم الاطباء). ضرة. اما کلمه مصحف بنانج است .