بتار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بتار. [ ب َت ْ تا ] (ع ص، اِ) بران . باتر. شمشیر بران . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).