بت پرستنده

بت پرستنده .[ ب ُ پ َ رَ ت َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ بت . بت پرست . که بت پرستد. شمن . صنم پرست . وثنی : وگرنه یکی بت پرستنده مرد نه با گنج و لشکر نه با دار وبرد. فردوسی . شد آن بت پرستنده فرمان پذیر فرستاد بت را به دانای پیر. نظامی . ♦ بت ِ پرستنده ؛ بت خدمتگزار. پرستار خوبروی . خدمتگزار ماهروی : بتان پرستنده با تاج زر همه نامداران زرین کمر. فردوسی .