بانک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ فر. ] (اِ.)<BR>۱- مؤسسهای اقتصادی، ملی یا دولتی که مردم پولهای خود را در آن به امانت سپارند و در موقع لزوم برداشت کنند.<BR>۲- مجموعهای است برای نگه داری منظم و قابل دسترس خون یا اعضای بدن.<BR>۳- پولی که قماربازها وارد بازی میکنند. ؛ ~ اطلاعات مؤسسه یا بخشی از یک مؤسسه برای گردآوری پردازش، نگه داری و ارائة اطلاعات. ؛ ~ خون مؤسسه یا بخشی از یک مؤسسه برای گردآوری و نگه داری خون مورد نیاز بیماران. ؛ ~ مرکزی بانک دولتی که تنظیم و اجرای سیاستهای بانکی و پولی کشور را بر عهده دارد. ؛ عابر ~باجهای در یک بانک، که مشرف به گذرگاه است و دارندة حساب میتواند با قرار دادن کارت ویژهای در دستگاه خودکار آن از حساب خود پول دریافت یا به آن حساب پول پرداخت کند.<br>