بامیین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بامیین . [ م ِ ] (اِخ ) بامین . بامئین . قصبه ای باشد از اعمال هرات . (برهان قاطع) (آنندراج ). رجوع به بامئین شود.