بامهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامهر. [ م ِ ] (ص مرکب ) مهربان . بامحبت . و رجوع به مهر شود.
بامهر. [ م ِ ] (اِخ ) قریه ای است در راه طبرستان که تا ری یک منزل فاصله دارد. (از معجم البلدان ) (مرآت البلدان ص ١٦١).
مترادف و متضاد واژهدان
بامحبت، رئوف، عطوف، مهربان (متضاد: بیعاطفه، بیمهر، سرد)