بامسر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامسر. [ س َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان سربند سفلی بخش سربند شهرستان اراک که در ٣٦ هزارگزی جنوب باخترآستانه و ٣٦ هزارگزی راه مالرو عمومی در کوهستان واقع است . ناحیه ایست سردسیر و دارای ١٩٣ تن سکنه، آب آن از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و بن شن و پنبه و انگور و عسل و شغل مردمش زراعت و گله داری وقالیچه بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
بامسر. [ س َ] (اِخ ) نام کوهی از کوهستانهای لاریجان که در نقشه ٔاشتال و دمورگان مندرج است . (از ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ٢٠٩).