بامتانت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بامتانت . [ م َ ن َ ] (ص مرکب ) (از: با + متانت ) که متانت دارد. که متین است . متین . رجوع به متانت و متین شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط