بالینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ص نسب.) (اِ.)<BR>۱- منسوب به بالین.<BR>۲- مطالعة ناخوشیهای بیماران بستری و کلینیکی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ص نسب.) (اِ.) ۱- منسوب به بالین. ۲- مطالعه ناخوشیهای بیماران بستری و کلینیکی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالینی . (ص نسبی ) کلینیک . پیشتر این کلمه را سریری میگفتند. (لغات مصوبه ٔ فرهنگستان ). ♦ استادکرسی بالینی ؛ مدرس و استاد مسائل مربوط به امراض بالینی در دانشکده ٔ پزشکی .