بال برآوردن
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بال برآوردن . [ ب َ وَ دَ ] (مص مرکب ) رستن بال بر اندام طیور. پیدا آمدن بال بر طیور. ◄ بپرواز درآمدن . پرواز کردن . ◄ پر درآوردن . سخت شتافتن چنانکه حالت پرواز گرفتن . سخت بتک خاستن چنانکه همانند مرغان بپرواز شدن : وگر بازگردانم از پیش زال برآرد بکردار سیمرغ بال . فردوسی .