باقچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باقچه . [ چ َ / چ ِ ] (ترکی، اِ) بقچه . به معنای صرّه و یا خرقه و پوشاک آمده است . پارچه و کیسه ای که در آن پول و سکه ریزند. و بقشه واحد پول یمن نیز از همین کلمه مشتق شده است . (از نقودالعربیة ص ١٦٨). ظاهراً همان بقچه است .