واژه جو

باقور

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باقور. (ع اِ) جماعة گاوان . و این از اسماءجمع است مانند باقر. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). اسم جمع بقرة. (منتهی الارب ). گله ٔ گاوان . (آنندراج ). باقورة. و نیز رجوع به نقودالعربیه ص ١٦٠ شود.

معنی باقور | واژه جو