بافت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
۱ - (مص مر.) بافتن، نسج.<BR>۲- (اِ.) مجموعة سلولهایی که در شکل و ساختمان شبیه هم میباشند و یک عمل مشترک راانجام م ی دهند؛ مانند بافتهای ماهیچهای.<BR>۳- (ص مف.) بافته شده، بافته.<BR>۴- مجازاً: ساختار و ویژگیهای متعلق به یک مجموعه.<BR>۵- مجموعة اجزا و عناصر تشکیل دهندة یک اثر.<br>