واژه جو

باغ فیض

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باغ فیض . [ ف َ ] (اِخ ) دهی است جزء بخش کن شهرستان تهران که در ٥ هزارگزی جنوب خاوری مرکز بخش و ٦ هزارگزی شمال راه شوسه ٔ تهران به قزوین در دامنه واقع است . ناحیه ای است سردسیر و دارای ٢٩٥ تن سکنه و آب آن از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و انار و انجیر و میوه و شغل مردمش زراعت است . از راه فرعی کن نزدیک حسن آباد میتوان باین قریه ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).

معنی باغ فیض | واژه جو