باروک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رُ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- این واژه اولین بار در جواهرسازی به مروارید نامنظم و یا سنگی که تراش نامنظم خورده گفته میشد.<BR>۲- نام مکتبی در معماری و موسیقی در قرن ۱۶ میلادی که ویژگیهای آن: تنوع در طراحی، تضاد و اختلاف بین قسمتهای مختلف، فراوانی اشکال و در هم بودن شیوة ترکیب عناصر و... میباشد.<br>