بارحمت

بارحمت . [ رَ م َ ] (ص مرکب ) دارای رحمت . بخشایش گر. بخشایش کننده : وگر بارت ندادند اندرین در بر ایشان ابر بارحمت مباراد. ناصرخسرو. رجوع به «با» شود.