واژه جو

باربغه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باربغه . [ ب ُ غ َ / غ ِ] (اِ) بنه و سامان و اسباب سفر. ◄ اسباب خرد و کوچک . (ناظم الاطباء). باین معانی مصحف «باربنه » است . ◄ باملایمت و آهستگی . (ناظم الاطباء). مأخذ معلوم نیست و شاهدی هم در دست نمیباشد.

معنی باربغه | واژه جو