باربرنه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باربرنه . [ ب َ ن ِه ْ ] (نف مرکب ) آنکه بار بر ستور نهد : سالاربار مَطْران مه مرد جاثلیق قسیس ْ باربرنه و ابلیس ْ بدرقه . سوزنی .