بادپرست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بادپرست . [ پ َ رَ ] (نف مرکب ) پرستنده ٔ باد. مجازاً، هوی پرست . هوسباز : پیش آن بادپرستان بشکوه کوه ثهلان شوم انشأاﷲ. خاقانی .