باده پیمودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باده پیمودن . [ دَ / دِ پ َ / پ ِ دَ ] (مص مرکب ) شراب بکسی دادن . (ناظم الاطباء: باده ). شراب خوردن . (شرفنامه ٔ منیری ). می گساردن . می گساری کردن : چو با حبیب نشینی و باده پیمائی بیاد دار محبان بادپیما را. حافظ.