بادغند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادغند. [ غ َ ] (اِ مرکب ) بادگیر. (فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٥٥ برگ ب ). خانه ٔ تابستانی . (ایضاً). رجوع بلغات بادرس، بادغد، بادغر، بادغرا، بادغرد، بادغس، بادغن، بادگیر در جای خود شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بادغند. [ غ َ ] (اِ مرکب ) بادگیر. (فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٥٥ برگ ب ). خانه ٔ تابستانی . (ایضاً). رجوع بلغات بادرس، بادغد، بادغر، بادغرا، بادغرد، بادغس، بادغن، بادگیر در جای خود شود.