بادردو

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بادردو. [ رُ دُ ] (کذا) (اِ) چوبی که در زیر درخت شاخ میوه دار گذارند تا از گرانی بار نشکند. (فرهنگ رشیدی ).