بادخایگی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بادخایگی . [ ی َ / ی ِ ] (ص نسبی ) اُدره . دبه خایگی . غُری . فتق .رجوع به باد خصیه، بادخایه، بادخوار، بادخور شود.