واژه جو

باد کوه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باد کوه . [ دِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام بادی که در بابل سر و نواحی آن از آغاز شبانگاه تا بامداد وزد و در اول گرم و سپس خنک باشد. در تابستان هوا را خنک و در زمستان سرد کند.

معنی باد کوه | واژه جو