باجنیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باجنیس . [ ج ُ ن َ ] (اِخ ) یاقوت گوید: بخط ابوالفضل العباس بن علی الصولی معروف به ابن برد الخباز یافتم که چنین ضبط شده بود: و آن شهر قدیمی است که با ارجیش از اعمال خلاط از ارمنیه ٔ چهارم است، عیاض بن غنم آنرا بگشود و آن در اقلیم پنجم است، طولش ٧٠ درجه و نیم و عرضش ٤٠ درجه و یک ششم . مسعربن مهلهل گفته است : باجنیس شهر بنی سلیم است و در آن معدن نمک اندرانی و معدن مغنیسیا و معدن مس هست و بدانجا گیاه درمنه (شیح که از درون آن کرم و مار بیرون آید) میروید ولی نوع ترکی آن بهتر است . و افسنتین و اسطوخودوس نیز بدانجا روید. (معجم البلدان ).