باجلان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باجلان . [ ج ِ ] (اِخ )(ایل ...) طایفه ای از ایلات کرد ایران که ١٥٠ خانوارند و در قورقو و جگرلوی زهاب سکونت دارند و مذهب آنان تسنن است . (جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٠). و رجوع بهمان کتاب ص ١١٢ و مجمل التواریخ گلستانه ص ٢٥٣ شود.