باج ستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باج ستان . [ س ِ ] (نف مرکب ) باج گیرنده . عشار. ساعی . (دستوراللغه ) : باج ستان ملوک تاج ده انبیا کز در او یافت عقل خط امان از عقاب . خاقانی . واو بخوبی ز روم باج ستان بنکوئی ز چین خراج ستان . نظامی .
مترادف و متضاد واژهدان
اخاذ، باجبگیر، باجخواه، باجگیر، رشوهخوار، رشوهستان، رشوهگیر (متضاد: باجده، باجبده)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی