واژه جو

باتیلد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باتیلد. (اِخ ) (سنت ) ملکه ٔ فرانسه . وی با کلویس دوم ازدواج کرد و در دوران کودکی فرزندانش کلویس سوم و شیدریک دوم و تیِری حکومت داشت و در سال ٦٨٠ م . در صومعه ٔ شهر شل درگذشت . ذکران وی در ٣٠ ژانویه است .

معنی باتیلد | واژه جو