باتک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باتک . [ ت َ ] (اِخ ) دهی ازبخش سرباز شهرستان ایرانشهر در ١٣هزارگزی خاور سرباز، کنار راه مالرو سرباز به زابلی . کوهستانی، گرمسیر، مالاریائی . سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن است . آب آن از رودخانه و محصول آن غلات، خرما، برنج کاری و شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
باتک . [ ت ِ ] (اِخ ) نام شمشیر مالک بن کعب همدانی . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
باتک . [ ت ِ ] (ع ص ) برّان : سیف باتک ؛ شمشیر برّان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). تیز.