با سواد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باسواد. [ س َ ] (ص مرکب ) کسی که باخواندن و نوشتن آشنا باشد. سواددار. بزبان فرانسوی، لتره . آشنا به مقدمات خواندن و نوشتن . ◄ اصطلاحاً برای مردم فهمیده و دانشمند و متبحر در یک فن نیز گفته میشود. و رجوع به سواد شود.
مترادف و متضاد واژهدان
تحصیلکرده، سواددار، ملا (متضاد: بیسواد) بامعلومات (متضاد: بیمایه) آگاه، مطلع
واژگان فارسی سره واژهدان
دانش آموخته
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی