با اصل و نسب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ لُ نَ سَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) اصیل، خانواده دار، نجیب، بااصالت. مق. بی اصل و نسب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ لُ نَ سَ) [ فا - ع. ] (ص مر.) اصیل، خانواده دار، نجیب، بااصالت. مق. بی اصل و نسب.
مترادف و متضاد واژهدان
اصالتدار، اصیل، بااصالت، شریف، باباننهدار، نجیب، نژاده، نسیب (متضاد: بیاصل)
واژگان فارسی سره واژهدان
تبارمند، با نژاد، با ریشه