ایماق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایماق . [ اُ ] (ترکی مغولی، اِ) تبار و قبیله . (غیاث اللغات ). تبار و قبیله . ج، ایماقات . قبیله . طایفه . دودمان . ج، ایماقات . (فرهنگ فارسی معین ) : کلید قفل جماع است زر ولی کو زر؟ سراغش از چه بلد گیرم و کدام ایماق . ملافوقی یزدی (از آنندراج ).